Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2008

"Μια μέλισσα τον Αύγουστο"


θα προτιμούσα να μη μιλήσω καθόλου απόψε αλλά έχω παραμελήσει το blog μου τις τελευταίες μέρες.

Γενικά, οι βροχερές μέρες δεν είναι το καλύτερό μου. Είναι ό,τι χειρότερο. Μου χαλάνε περαιτέρω τη διάθεση και με κάνουν να σκέφτομαι μόνο τα άσχημα που μου έχουν συμβεί.

Τώρα τα παραλέω και λιγάκι. Κοιτώντας όμως άλλες ζωές ξέρω πως δε μου έχει συμβεί και τίποτε το τραγικό. Δεν μπορώ να πω πως είμαι δυσαρεστημένη από τη ζωή. Μόνο μερικές μικρές ή μεγάλες απογοητεύσεις, στενοχώριες που μου φαίνονται ανυπέρβλητες ενώ δεν είναι.

Υπάρχουν άνθρωποι που περνούν μεγάλα ζόρια. θρηνούν για ανθρώπους που έχασαν, για σχέσεις που διαλύθηκαν, για αγάπες που χάθηκαν, για ζωές που ξεφτιλίστηκαν στο τίποτε ή από το τίποτε.

Και μέσα σε όλα αυτά αγώνας, αγώνας για τα πάντα. Να ζήσουμε, να επιβιώσουμε, να βγάλουμε χρήματα, να ικανοποιήσουμε ανάγκες και εγώ, να αγαπήσουμε μα κυρίως να αγαπηθούμε.

Προσωπικά, έχω κουραστεί. Δεν θέλω να αγωνιστώ πλέον για τίποτε. θεωρώ ότι είναι μάταιο. Η ζωή πάντα έχει τους δικούς της τρόπους να σου ανατρέπει τα πάντα. Και όλος σου ο αγώνας μοιάζει τότε αστείος, άνευ ουσίας, σχεδόν χωρίς βάση και λόγο ύπαρξης. Όλα για ένα "άδειο πουκάμισο"! Κι εσύ ένα τίποτε. Κάτι που απλά αναπνέει και υπάρχει, χωρίς αξία και χωρίς έλεγχο πάνω στη ζωή και στα συναισθήματά του. και όλα γύρω σου να τρέχουν και να σε τραβάνε. Πού;

Έβλεπα μια ταινία το απόγευμα με έναν τέτοιο τύπο, διχασμένο ανάμεσα στους φόβους του και τα θέλω του. Όλη του τη ζωή υπερίσχυε ο φοβητσιάρης εαυτός του. Τα θέλω του γίνονταν μικρά και πλήγωνε τους ανθρώπους γύρω του. Στην ουσία πλήγωνε τον ίδιο του τον εαυτό.
Χρειάστηκε "μια μέλισσα τον Αύγουστο" για να τον κάνει να ταξιδέψει στο μέσα του και να τον βοηθήσει να απαλλαγεί από το φοβητσιάρη εαυτό του και να τολμήσει.

Ίσως είναι καιρός να "φρενάρω". Δεν ξέρω! Ίσως είναι καιρός να μην κάνω τίποτε. Πάλι δεν ξέρω! Το μόνο που ξέρω είναι πως πια έχω την έντονη ανάγκη να τα αλλάξω όλα. Αλλά πρώτα θέλω να χαθώ, να φύγω ...

Δεν υπάρχουν σχόλια: